مقدمه: برای تجویز ایمن داروها و پیشگیری از خطاهای دارویی، توانایی محاسبات دارویی یکی از مهارت های اساسی است که پرستاران باید داشته باشند. این مطالعه با هدف افزایش مهارت محاسبات دارویی پرستاران شاغل در بیمارستان حضرت فاطمه زهرا (س) نجف آباد انجام شده است.روش: یک روش نیمه تجربی بوده که در آن جهت جمع آوری داده ها از روش پرسشنامه استفاده شد. جمعیت مورد مطالعه پرستاران شاغل در بیمارستان فاطمه زهرا (س) نجف آباد هستند. روش نمونه گیری، آسان (در دسترس) بود که ابتدا با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته، پیش آزمون از 43 نفر نمونه های مورد پژوهش به عمل آمده سپس مداخله به شکل کارگاه آموزشی برگزار گردید و سه هفته بعد، پس آزمون انجام شد. پایایی ابزار با استفاده از روش همسانی درونی و به صورت دو نیمه کردن و محاسبه ضریب پایایی اسپیرمن - براون برابر 0.93 تعیین شد. تجزیه و تحلیل داده ها با نرم افزار آماری SPSS v.18 و آزمون های آماری تی مستقل، علامت، ویلکاکسون، من ویتنی، مک نمار و ضریب همبستگی پیرسون انجام گردید.یافته ها: از میان 43 نفر شرکت کننده در مطالعه 21 نفر (%48.8) قبل از آموزش در سطح متوسط و ضعیف بوده و بعد از آموزش همه پرستاران (43 نفر، 100%) در سطح خوب قرار گرفتند و به حداقل %83 سوالات پاسخ درست دادند. قبل از اجرای دوره آموزشی محاسبات دارویی میانگین نمره کل پرستاران زن 14.52 و میانگین نمره کل پرستاران مرد 18.93 و میانگین نمره کل پرستاران 15.95 بود. در ابتدای دوره اختلاف معناداری بین نمرات پرستاران مرد و زن وجود داشت (p<0.05) به طوری که پرستاران مرد نمره کل محاسبات دارویی بیشتری داشتند. پس از اجرای دوره آموزشی میانگین نمرات پرستاران زن به 23.03 و پرستاران مرد به 23.29 و میانگین نمره کل پرستاران به 23.12 افزایش یافت و اختلاف معناداری بین نمرات پرستاران در کل نمونه و همچنین در هر دو جنس مرد و زن، از آزمون محاسبات دارویی قبل و بعد از اجرای دوره مشاهده شد (p<0.05).نتیجه گیری: نتایج تحقیق موید افزایش مهارت پرستاران در محاسبات دارویی می باشد. با توجه به نتایج پژوهش، نیاز آموزشی پرستاران در امر محاسبات دارویی، واضح بوده و می توان با برنامه ریزی های مداوم و مستمر آموزشی، مهارت فوق را که از حساسیت ویژه ای در جلوگیری از خطاهای دارویی دارد، افزایش داد.

اهداف: ارایه شکل های مختلف داروها، به ویژه شکل محلول آنها که به صورت میلی گرم، میلی اکی والان یا غلظت/درصد مورد استفاده قرار می گیرند و معمولا توسط پرستاران به بیمار عرضه می شوند می تواند منشا وقوع خطا باشد. مطالعه حاضر به منظور بررسی خطای محاسبات داروهای محلول مورد مصرف در بخش مراقبت ویژه انجام شد.روش ها: در این مطالعه توصیفی، جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژه بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی مازندران تشکیل دادند. 36 نفر به طور تصادفی انتخاب شدند و به پرسش نامه ای حاوی اطلاعات دموگرافیک و پنج سوال اختصاصی در مورد سه داروی اصلی مورد مصرف در موارد بحرانی به روش حضوری پاسخ دادند. پاسخ ها در سه سطح ضعیف، متوسط و خوب ارزیابی شدند.یافته ها: توانمندی اکثریت پرستاران مراقبت ویژه برای محاسبه میزان داروها در حد متوسط است (55.5%). تفاوت قابل ملاحظه ای بین پرستاران زن و مرد برای محاسبه داروها وجود نداشت.نتیجه گیری: قدرت محاسبه پرستاران در ارتباط با داروهایی که واحدی غیر از میلی- یا میکروگرم دارند ضعیف یا متوسط است و خطای زیادی در محاسبات این داروها دارند. لذا پیشنهاد می شود آموزش های لازم ضمن خدمت برای کلیه پرستاران ویژه در حیطه محاسبات دارویی ارایه شده و در آموزش پرستاری به این مساله توجه بیشتری شود.

چکیده :مقدمه: با توجه به اهمیت مهارت پرستاران در مورد  دادن دارو در بخش های ویژه و مشکلات مربوط به آن هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیرمداخله مهارت های محاسبات دارویی بر عملکرد  پرستاران شاغل  در بخش های ویژه بود.روش پژوهش: این مطالعه از نوع نیمه تجربی بود که جامعه مورد مطالعه را پرستاران شاغل در بخش های ویژه  بیمارستان فاطمه الزهرا شهر ساری تشکیل دادند و 45 نفر به روش تصادفی انتخاب شدند. به این ترتیب که پرستارانی که  در بخش های ویژه در شیفتهای صبح و عصر وشب در طول هفته  در بیمارستان منتخب شاغل و دارای معیار های  ورود به  پژوهش بوده اند در یک گروه قبل و بعد از مداخله مورد بررسی قرار گرفت، که به مدت دو ماه بطول انجامید. داده های این پژوهش از طریق یک پرسشنامه دو قسمتی برای پرستاران واجد شرایط ورود به پژوهش  جهت سنجش مهارت آنها در محاسبات دارویی مورد استفاده قرار گرفت. قسمت اول پرسشنامه شامل 9 سوال در مورد مشخصات دموگرافیک واحد های مورد پژوهش بود و قسمت دوم شامل 18 سوال مربوط به مهارت های شناختی محاسبات دارویی بوده است .ابزار جمع­آوری اطلاعات پرسشنامه محقق   ساخته با طرح پیش آزمون و پس آزمون بود .اطلاعات جمع آوری شده با استفاده از نرم افزار SPSS  و آزمون های تی زوجی و آلفای کرونباخ مورد بررسی و تجزیه تحلیل قرار گرفت.یافته ها: یافته ها میانگین (± انحراف معیار) و میانه به ترتیب برابر با 6/15 (± 3/1) و 16 سوال را نشان داد. آزمون آماری paired t-test افزایش معنی داری را در تعداد پاسخ های صحیح بعد از آزمون در مقایسه با تعداد پاسخ های صحیح قبل از آزمون نشان داد (Mean Difference: 5.91،  95% CI= 5.15 - 6.68؛ p-value: <0.0001). میانگین نمرات کسب شده از پیش آزمون از20% به  میانگین 100% در پرسشنامه بعد از مداخله افزایش یافته است .نتیجه گیری: نتایج نشان می دهد که پرستاران اطلاعات و مهارتهای محاسباتی دارویی کافی را ندارند و به مسئولین پیشنهاد می شود که کارگاه های آمورشی برای آنها برگزار گردد.

مقدمه: محاسبات دارویی صحیح یک مهارت حیاتی پرستار برای تجویز صحیح داروها است. با این حال، در بسیاری از تحقیقات، توانایی محاسبات دارویی دانشجویان پرستاری به عنوان یک مشکل مطرح شده است. هدف از این تحقیق، بررسی توانایی مهارت محاسبات دارویی در یگ گروه از دانشجویان پرستاری بود.روش ها: در این پژوهش مقطعی- توصیفی، 76 نفر از دانشجویان پرستاری انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعات، پرسشنامه ای مشتمل بر سه بخش: اطلاعات دموگرافیک، نظر دانشجویان در مورد علاقه و توانایی خود در محاسبات دارویی و 20 سوال پیرامون محاسبات دارویی بود که پس از گردآوری آنها، با آزمون های آماری t، آنالیز واریانس و ضریب همبستگی در نرم افزار SPSS تحلیل شد.نتایج: از نظر اکثر دانشجویان، انجام دادن محاسبات دارویی آسان (65.78 درصد) و مورد علاقه ایشان (55.26 درصد) بود و در انجام دادن آن مهارت کافی داشتند (63.15 درصد) در حالی که 6 نفر (7.89 درصد) از دانشجویان به تمامی 20 سوال پاسخ صحیح دادند و 33 نفر (43.42 درصد) از دانشجویان به 75 درصد از سوالات پاسخ صحیح دادند. میانگین امتیاز دانشجویان 14.9±6.2 بود. بین ترم تحصیلی و علاقه داشتن به محاسبات دارویی با نتایج آزمون رابطه معنی داری وجود داشت.نتیجه گیری: با آن که محاسبات دارویی یکی از مهارت های ضروری برای پرستاران است، با این حال، تعداد کمی از شرکت کنندکان به همه سوالات پاسخ صحیح داده بودند. این موضوع بیانگر نیاز و اهمیت کنترل و یادآوری کردن محاسبات دارویی در آموزش دانشجویان پرستاری است.

مقدمه: انجام محاسبات دارویی یکی از وظایف پرستاران است که نقص در یادگیری آن می تواند منجر به خطرات جدی برای بیمار گردد. پژوهش حاضر با هدف تعیین تاثیر دو روش سخنرانی و کار در گروه کوچک بر میزان مهارت محاسبات ریاضی دارویی در دانشجویان پرستاری انجام شد. روش ها: در مطالعه ای تجربی به صورت دو گروهی قبل و بعد از آموزش، کلیه دانشجویان پرستاری ترم دوم و بالاتر شاغل به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی یزد (85 نفر) انتخاب شدند. دانشجویان به صورت تصادفی به دو گروه شاهد و تجربی تقسیم و به ترتیب با روش های آموزشی سخنرانی و کار در گروه کوچک، مهارت های ریاضی لازم در انجام محاسبات دارویی، آموزش داده شد. قبل از آموزش و یک هفته پس از آن، مهارت دانشجویان با یک آزمون محاسبات دارویی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: اکثر دانشجویان در انجام محاسبات دارویی دارای مهارت پایینی بودند. میانگین امتیازات محاسبات دارویی هر دو گروه دانشجویان پس از آموزش بطور معنی داری افزایش یافت. میانگین تفاوت امتیاز قبل و بعد از آموزش در گروه سخنرانی 1.95±1.22 و در گروه کوچک 2.03±1.36 و اختلاف معنی دار نبود. نتیجه گیری: هر دو روش آموزشی تاثیر مثبت و همسانی بر افزایش مهارت محاسبات دارویی داشتند. توصیه می شود از هر دو روش برای تدریس استفاده شود.

زمینه و هدف: محاسبات دارویی یکی از مهارت های ضروری پرستاران می باشد. تحقیقات زیادی نشان داده اند که این مهارت در دانشجویان پرستاری و حتی پرستاران ضعیف است. هدف از این تحقیق، بررسی تاثیر کارگاه آموزشی محاسبات داروهای انفوزیونی بر یادگیری سریع و پایدار دانشجویان پرستاری می باشد.روش کار: در این مطالعه نیمه تجربی، 28 نفر از دانشجویان ترم دوم پرستاری شرکت کردند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای حاوی مشخصات فردی و 10 سوال در مورد محاسبه داروهای انفوزیونی بود که دانشجویان، قبل، بلافاصله و 3 ماه بعد ازبرگزاری کارگاه به آن پاسخ دادند.یافته ها: میانگین (انحراف معیار±) نمره دانشجویان در پیش آزمون 4.23 (2.43±) و در دو پس آزمون به ترتیب 18.22 (1.33±) و 14.12 (2.57±) بود. مقایسه نتایج این سه میانگین نشان داد که میانگین امتیاز پس آزمون اول و دوم از امتیاز پیش آزمون به طور معنی داری ببیشتر و امتیاز پس آزمون دوم نسبت به پس آزمون اول به طور معنی داری کمتر بود (P=0.0001).نتیجه گیری: با وجودی که کارگاه آموزشی محاسبات دارویی موجب افزایش مهارت محاسبات دارویی دانشجویان بلافاصله بعد از آموزش شد، اما بعد از گذشت سه ماه دانش دانشجویان کاهش معنی داری نشان داد، لذا توصیه می شود مربیان پرستاری در شروع کارآموزی در هر یک از بخش ها این مهارت دانشجویان را مورد ارزیابی قرار داده و در صورت نیاز با انجام تمرین لازم نسبت به آماده سازی آنان اقدام نمایند.

زمینه و هدف: یکی از وظایف مهم دانشجویان پرستاری در هنگام انجام کار آموزیها در محیط بالینی انجام محاسبات ریاضی دارویی میباشد. این وظیفه باید با دقت زیادی صورت گیرد تا منجر به بروز خطرات جدی برای بیماران نگردد. نتایج تحقیقات مختلف نشان میدهد که از هر پنج مورد دارو دادن در یک مورد اشتباه وجود دارد که 33% این اشتباهات مربوط به محاسبات ریاضی میباشد. بر این اساس پژوهشگران با توجه به مشکلات در این زمینه بر آن شدند تا تاثیر آموزش به روش کار گروهی را بر مهارت محاسبات ریاضی دارویی مورد نیاز در آموزش بالینی دانشجویان پرستاری مورد بررسی قرار دهند.روش و ابزار: این مطالعه کار آزمایی بالینی بوده و دانشجویان پرستاری ترم دوم و بالاتر شاغل به تحصیل در دانشکده پرستاری و مامایی شهید صدوقی که لااقل یکی از واحد های کارآموزی بالینی را گذرانیده بودند در آن شرکت داشته اند. در ابتدا مهارت واحدهای مورد پژوهش در زمینه محاسبات دارویی شامل معادله، کسر، تقریب، تغییر واحد، گرد کردن، درصد و ممیز در قالب کیس های مختلف سنجیده شد. سپس آموزش مهارتهای ریاضی فوق الذکر با استفاده از کار گروهی صورت گرفت. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.نتایج: نتایج حاصل از تجزیه و تحلیل آماری نشان میدهد که تفاوت میانگینی امتیازات قبل و بعد از آموزش به روش کار گروهی از نظر آماری معنی دار است (p=0/000) بدین معنی که میانگین تفاوت قبل و بعد از آموزش در مهارتهای هفت گانه محاسبات ریاضی 03/2 با انحراف معیار 36/1 (از حداکثر 7 امتیاز) بوده است.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این پژوهش نشان می دهد که متاسفانه دانشجویان پرستاری در بسیاری از مهارتهای ریاضی در انجام محاسبات دارویی مشکل داشته ولی با آموزش با روش کارگروهی تا حدود زیادی این مشکلات بر طرف شده است. لازم است آموزش در اینباره در یکی از واحد های درسی مانند فن پرستاری و یا فارماکولوژی لحاظ گردد تا میزان مشکلات دانشجویان در این ارتباط کاهش یابد.

مقدمه: امروزه اشتباهات دارویی به عنوان معیاری برای تعیین کیفیت کار پرسنل ارائه دهنده خدمات بهداشتی درمانی درنظر گرفته می شوند و از آنجا که تکنسین های فوریت های پزشکی از گروه هایی هستند که اولین خط درمان می باشند، باید دارای دانش کافی در زمینه محاسبات دارویی و استفاده از آن باشند. هدف از این پژوهش، بررسی توانایی محاسبات دارویی کارکنان و تکنسین های فوریت های پزشکی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی دزفول بود.مواد و روش: در این مطالعه مقطعی توصیفی، که جامعه پژوهش آن کلیه کارکنان و تکنسین های فوریت های پزشکی بودند، 56 نفر از آن ها به طور تصادفی برای شرکت در مطالعه انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه ای محقق ساخته حاوی هشت سوال در مورد آگاهی پرسنل فوریت های پزشکی از نحوه محاسبه دوزاژ مناسب داروهای پرکاربرد بود. در تحلیل داده ها از آمار توصیفی (فراوانی، میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (همبستگی) با استفاده از نرم افزار SPSSنسخه 18 استفاده شد.یافته ها: یافته ها نشان داد 67.9 درصد از نمونه های تحت پژوهش قادر به پاسخگویی به هیچ کدام از سوالات نبودند. 28.5 دارای سطح آگاهی ضعیف و تنها 3.6 درصد دارای آگاهی خوب بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان در پژوهش 31.39±3.15 و سابقه کار در بخش فوریت های پزشکی 5.35±1.54 درصد از شرکت کنندگان در پژوهش دارای مدرک دیپلم بودند. ضمن اینکه تمامی افراد دوره امدادگر اورژانس(Basic) را گذرانده بودند.بحث و نتیجه گیری: با توجه به کمبود آگاهی شدید پرسنل فوریت های پزشکی در مورد نحوه محاسبات دارویی؛ انجام دوره های بازآموزی و کارگاه های آموزشی برای این افراد پیشنهاد می شود.